เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 ต้นกล้าต้นน้อยมีประโยชน์ใหญ่หลวง
"อาจารย์ ศิษย์พี่มู่ล่ะขอรับ?"
ซุนเสี่ยวคงรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันควัน
เขาทอดสายตามองไปยังทิศทางของห้องฝึกซ้อมที่ตรงนั้นมีกลิ่นอายสายหนึ่งกำลังวูบไหวเดี๋ยวแรงเดี๋ยวอ่อน คล้ายคลึงกับสภาวะเข้าสู่วิถีมารของศิษย์พี่มู่อย่างยิ่ง
"ก็เหมือนกับชิงชิง ตอนนี้จางมู่กำลังหลอมรวมกายาที่เหมาะสมกับตนเองอยู่"
สวี่เสวียนมิได้ปิดบัง บอกความจริงแก่เหล่าลูกศิษย์
เรื่องเช่นนี้เหล่าลูกศิษย์ล้วนต้องผ่านมันไปทั้งสิ้น
มิใช่เพียงเพื่อการเติบโตของเหล่าลูกศิษย์เท่านั้นแต่ยังเป็นไปเพื่อพัฒนากายาโกลาหลขั้นตั้งต้นของตนเองให้สมบูรณ์อีกด้วย
"อาจารย์ เมื่อไหร่จะถึงคิวของศิษย์บ้างขอรับ?" ซุนเสี่ยวคงรู้สึกอิจฉาตาร้อนยิ่งนัก
เขารู้ดีว่าบนร่างของหลงอ้าวเทียนมีกระดูกมังกรเทวะอยู่และสิ่งนั้นเองที่ทำให้หลงอ้าวเทียนเคยกดข่มเขาได้ก้าวหนึ่งเสมอมา