เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 56 ทำไมเจ้าถึงยังต้องกลับมา
มอนสเตอร์ที่เข้ามารุมล้อมสังหารมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
สายตาของสวี่เสวียนกวาดมองไปรอบทิศทาง เขากำลังค้นหาสถานที่ที่มีพลังงานความโกลาหลหนาแน่นที่สุด
ในที่สุดก็เล็งเป้าหมายไว้ที่บริเวณใกล้เคียงค่ายกลโลหิตแห่งหนึ่ง
เขาพุ่งทะยานตรงไปยังค่ายกลโลหิตแห่งนั้นแล้วร่อนลงด้านข้างโดยไม่ได้ก้าวล้ำเข้าไปในระยะโจมตีของค่ายกล
ยามนี้มอนสเตอร์ที่โถมเข้าใส่เขามีร่วมร้อยตัวเกือบจะปิดตายเส้นทางทุกทิศทางจนหมดสิ้น
สวี่เสวียนใช้มือข้างเดียวแตะยันพื้น ฝ่ามือปลดปล่อยมัจฉาว่ายวนที่ควบแน่นจากสายฟ้าออกมาเป็นสายๆ มุดลึกลงสู่ใต้พิภพ
ผืนดินค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีฟ้าอ่อนอันเลือนรางราวกับภาพลวงตา ประหนึ่งมหาสมุทรที่มีอยู่เพียงในห้วงแห่งความฝัน มัจฉาแหวกว่ายกระโดดโลดเต้นอยู่ภายในทั้งที่ทะเลสายฟ้าแห่งนี้เปี่ยมล้นไปด้วยอันตราย ทว่าเมื่อมองดูแล้วกลับงดงามชวนฝันถึงเพียงนั้น
"เข้ามาอีกสิ เข้ามาเยอะๆ เลย"