เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 360 หยางอี้พบอิ๋งเจิ้ง มอบยันต์ดาบหกทิศ
“ไอ้แก่หยางเหมยนั่น มีชีวิตอยู่ในความโกลาหลตั้งแต่ต้นจนถึงทุกวันนี้ ใครจะหวงชีวิตก็ไม่เท่ามัน ตัวจริงของมันซ่อนอยู่ในรอยพับมิติที่ลึกที่สุดของความโกลาหล ส่งร่างแยกออกมาสักร่างหนึ่งเพื่อประคองหน้าไว้ ก็ถือว่าให้เกียรติเต็มที่แล้ว ที่ข้าฟันเมื่อครู่ก็แค่ร่างหนึ่งในหลายร้อยล้านร่างของมันเท่านั้น”
จินฉานจื่อฟังแล้วตาค้าง กว่าครึ่งวันถึงจะตั้งสติได้ พูดว่า “แค่ร่างแยกแค่ร่างเดียวยังมีอานุภาพขนาดนี้เลยหรือ?”
หยางอี้หัวเราะ “เจ้าคิดว่าชื่อเสียงอันดับสองในหมู่สามพันมารน่ะ ได้มาเปล่า ๆ หรือไง?”
จินฉานจื่อเงียบไป
สองมือนี้เพิ่งฟันสังหารอสูรปีศาจแปดเศียร ฆ่าล้างทากามาฮาระ คิดว่าบาปฆ่าล้างหมดแล้ว คุณธรรมสำเร็จเป็นหนทางแล้ว ก็นับว่าตัวเองเป็นคนที่หาได้ยากในระหว่างฟ้าดินนี้
แต่พอคิดดูตอนนี้ ความภาคภูมิใจนิดหน่อยนั้นมันช่างน่าขันเหลือเกิน
อิซานางิกับอิซานามิ ก็แค่ศิษย์ใต้บัลลังก์ของมหาเซียนหยางเหมยเท่านั้น
แค่ศิษย์ยังเกือบเอาชีวิตเขาไปได้ แค่ความคิดเดียวของอาจารย์ก็ทำให้เขาตกนรกไม่รู้จบได้แล้ว
แต่คนระดับนั้นพอมาเจอหยางอี้ กลับผ่านนิ้วเดียวไปไม่ได้ด้วยซ้ำ