เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 325 ขอให้วิถีมนุษย์ของข้าเสมอกับฟ้า ขอให้ทหารฉินของข้าเลี้ยงวิถีทั้งเก้าแดน
พระอาจารย์ขู่ฉานนำทางอิ๋งเจิ้ง ผ่านตำหนักพุทธสามชั้น อ้อมป่าไผ่ผืนหนึ่ง มาถึงเจดีย์หินที่อยู่ลึกที่สุดของวัด
เจดีย์หินไม่มีประตู หน้าเจดีย์มีพระหนุ่มรูปหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่
พระรูปนั้นดูอายุแค่ยี่สิบต้นๆ หน้าตาคมขำ คิ้วทอดต่ำ สวมกาสายที่ซักจนสีซีด มือคลึงลูกประคำไม้ ไม่มีแรงวิญญาณสั่นไหวสักนิด ราวกับเป็นแค่สามเณรธรรมดา
แต่อิ๋งเจิ้งเป็นคนแบบไหน แค่มองปราดเดียว ในใจก็สะดุ้งวาบ
เขาเป็นถึงจักรพรรดิองค์แรก ผู้สูงสุดในแดนมนุษย์ มีพลังมังกรคุ้มกาย ผู้ทรงอำนาจทั่วไปเห็นเข้ายังต้องก้มหัว แต่พระหนุ่มตรงหน้านั่งอยู่เฉยๆ กลับทำให้เขารู้สึกตัวเล็กเหมือนยืนอยู่หน้าเหวลึกมหาสมุทร
พระหนุ่มไม่ลืมตา แต่เสียงกลับมีพลังเจาะทะลุเข้าไปถึงใจคน
“อาตมาชื่อจินฉาน รอฝ่าบาทมาตั้งสามสิบปีแล้ว”
อิ๋งเจิ้งรูม่านตาขยับนิดหนึ่ง พูดว่า “เจ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าเราจะมา?”
จินฉานจื่อค่อยๆ ลืมตาขึ้น ราวกับมองทะลุการเวียนว่ายสิบชาติ มองทะลุความรุ่งโรจน์และล่มสลายของหมื่นยุค