เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 307 ตะเกียงเทพดับ ตะเกียงมนุษย์ลุกโชน หมื่นราษฎรรับโองการ ทั่วหล้าฉลองพร้อมกัน
หยางอี้เพ่งมอง ก็เห็นว่านี่มันไม่ใช่คนคุ้นเคยเก่าอย่างพระแม่หวังหมู่หรือไง ส่วนคนข้าง ๆ ที่สวมชุดจักรพรรดิ ดูแล้วก็มีท่วงทีกลาง ๆ เอาไว้ตัวอยู่บ้าง
หยางอี้ไม่แสดงท่าทีอะไร ทั้งไม่เอ่ยปาก พอสองคนนี้ลงจากแสงเหาะได้ที่ บรรยากาศก็กระอักกระอ่วนถึงขีดสุด
หวังหมู่มองหยางอี้ แต่ในสายตาไม่กล้ามีความไม่เคารพแม้แต่นิด เมื่อก่อนหยางอี้ในร่างมนุษย์บุกขึ้นไปถึงราชสำนักสวรรค์ นางก็เลยตกจากแท่นประหารเซียน กลายเป็นความอัปยศของราชสำนักสวรรค์
ตอนนี้เฮ่าเทียนสลายร่างทิพย์ นางจึงหลุดจากกรงของแท่นประหารเซียนได้เสียที อาศัยเหล่าจื่อช่วยเหลือจนฝืนบำเพ็ญออกมาได้ แต่หวังหมู่ตอนนี้ก็รู้ตัวดีว่าตัวเองอยู่สถานะไหน
ไอ้หมอนี่กล้าถล่มแม้แต่หงจวิน เห็นได้ชัดว่านางไม่กล้าไปล่วงเกินหยางอี้ง่าย ๆ แต่ถ้าจะให้นางก้มหัวอ่อนน้อมต่อหน้าหยางอี้ นางก็คิดว่าตัวเองทำไม่ลง
ตอนนี้เองนักพรตข้างกายหวังหมู่ก็เอ่ยขึ้น ตรง ๆ ว่า “ข้าคือจางไป่เหริ่น คารวะฝ่าบาทจักรพรรดิมนุษย์”
จางไป่เหริ่นค้อมมือน้อย ๆ ไปทางตี้ซิน กล่าวว่า “ข้ากับพระแม่หวังหมู่รับเทวโองการแห่งฟ้ามา โดยเฉพาะเพื่อเอาทำเนียบสถาปนาเทพนี้ไปให้จบเคราะห์สถาปนาเทพครั้งนี้ ขอฝ่าบาทมอบทำเนียบสถาปนาเทพให้ราชสำนักสวรรค์ของข้าด้วย”
หยางอี้ใจขยับ สมแล้วที่เป็นจางไป่เหริ่น นี่คือหมากที่เหล่าจื่อทิ้งไว้ทีหลังหรือไง