เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 300 ดวงดาวทั่วฟ้าหล่อจิตปฐมผานกู่
มหากำแพงที่ปรักหักพังยังคงทอดขวางอยู่เหนือเก้าแคว้น ตราบใดเจตจำนงวิถีมนุษย์ยังไม่ดับสูญ มหากำแพงนี้ก็ดูเหมือนจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์ และกลายเป็นด่านฟ้าด่านหนึ่งที่คุ้มกันวิถีมนุษย์
นักพรตหลิงเป่ามือไพล่หลังยืนอยู่บนหัวกำแพง ชุดนักพรตสะบัดเสียงพั่บ ๆ อยู่กลางลมกรด เขาเงยหน้ามองเงาร่างสูงใหญ่ตระหง่านที่ทอดขวางฟ้าดินอยู่เหนือชั้นฟ้าที่เก้า ดวงตาคู่นั้นที่ปกติสงบนิ่งมาตลอด ในที่สุดตอนนี้ก็เกิดระลอกคลื่นรุนแรงขึ้นมา
“ร่างจริงผานกู่ ค่ายกลมหาเทวะสังหารสิบสองโตวเทียน”
เขาพึมพำกับตัวเอง เสียงต่ำจนแทบถูกเสียงลมกลบไปหมด
คนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็คือตั๋วเป๋าหรือไหลกับอู๋ตังเซิ่งหมู่
ตั๋วเป๋าหรือไหลพูดว่า “หยางอี้ยังซ่อนไม้เด็ดไว้อีกเท่าไรกันแน่ ไม่นึกเลยว่าจะรวบรวมจิตวิญญาณแท้ของสิบสองบรรพ์อูกลับมาได้ แล้วยังใช้ค่ายกลมหาเทวะสังหารสิบสองโตวเทียนออกมาอีก”
อู๋ตังเซิ่งหมู่ส่ายหน้า พูดว่า “หยางอี้บำเพ็ญจนสำเร็จเป็นมารเทวะแห่งมหามรรคเสวียนหวงฟ้าดินอยู่แล้ว ฟ้าดินเสวียนหวง พอลงมาอยู่บนดินก็กลายเป็นตี้ซา อีกอย่างหยางอี้กับเผ่าอูก็สนิทกันมาแต่เดิม ค่ายกลมหาเทวะสังหารสิบสองโตวเทียนจะปรากฏขึ้นในบรรพกาลอีกครั้ง ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล”
ทั้งสามเงยหน้ามองร่างจริงผานกู่ ตอนนี้อู๋ตังเซิ่งหมู่กับตั๋วเป๋าหรือไหลใช้ไม้ตายออกมาหมดแล้ว เรือนกายพลังบำเพ็ญเสียหาย ถึงจะยังสู้ได้อยู่ แต่กำลังรบก็ลดลงกว่าที่เคยมากนัก