เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 272 พระตถาคตแห่งปัจจุบันกลับสู่ตำแหน่ง ศิษย์นิกายฉ่านกับสำนักตะวันตกเริ่มทรยศสำนัก
เหนือวัดเหลียงฉานขึ้นไป รังไหมแสงสีทองดวงหนึ่งลอยอยู่เหมือนพระอาทิตย์ที่แขวนอยู่กลางท้องฟ้า หยางเจียวถ่ายทอดมหาวิถีพรหมันของตัวเองลงไปในรังไหมแสงนั้นจนหมด ราวกับลากสายธารที่ไหลมานับไม่ถ้วนปีไปสู่ผืนดินแห้งแล้งที่กำลังรอให้น้ำหล่อเลี้ยง
เห็นเพียงแสงสีทองทะลักออกมาจากช่องรอยแยกของรังไหมแสงนั้น พุ่งพล่านเหมือนน้ำที่พังคันกั้น อบอวลไปทั่ววัดเหลียงฉานทั้งวัดด้วยแสงเรืองรองที่ทั้งเจิดจ้าและอบอุ่น
กลางรังไหมแสงมีร่างหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้น ร่างนั้นห่มกาสาวพัสตร์ผืนหนึ่งที่ทั้งผืนมีแสงพุทธะสีทองไหลเวียนอยู่ บนกาสาวพัสตร์ไม่มีลวดลายหรูหราอะไร มีเพียงประกายนวลละมุนเหมือนสายน้ำที่ไหลเอื่อย
ใบหน้าของเขากลมมนอ่อนโยน ดวงตาปิดครึ่งเปิดครึ่ง มุมปากมีรอยยิ้มเมตตาบาง ๆ ที่ดูเหมือนมีและไม่มี องค์นั้นก็คือตั๋วเปาหรือไหลนั่นเอง