กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 256 หลิงเป่าแจ้งเตา สี่วานรป่วนภพ
บนกำแพงเมืองปู้ต้ง คลื่นเวหาโหมซัด ลมราตรีพัดผ่านดั่งสายน้ำชะล้าง
จิตหยั่งรู้นับไม่ถ้วนกวาดผ่านใต้หล้า ทว่ากลับถูกมหากำแพงสะกดข่มเอาไว้อย่างหมดจด
นักพรตหลิงเป่ายืนเอามือไพล่หลังอยู่บนจุดสูงสุดของหอรบ สายตามองทะลุม่านเมฆหนาทึบ ไปตกอยู่ที่ใต้หล้าเฮ่าหราน
กลิ่นอายเสียงพิณสะเทือนฟ้าเมื่อครู่ยังไม่จางหายไปจนสิ้น ยังคงกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่นไร้รูปร่าง แผ่วเบาอยู่ระหว่างฟ้าดิน ทุกครั้งที่ระลอกคลื่นซัดมา ล้วนแฝงพลังที่ทำให้จิตเต๋าของเขาสั่นสะท้านขึ้นมาเล็กน้อย
นักพรตหลิงเป่าค่อยๆ หลับตาลง แล้วผ่อนลมหายใจยาวออกมาหนึ่งเฮือก “ช่างเป็นท่วงทำนองพิณเทพสะเทือนฟ้าดินอันยอดเยี่ยมยิ่ง...”