เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 244 หยางอี้รวมวิถี ตัวเป่าเต๋าเหรินวางหมากพุทธกับเต๋า
ตอนนี้ในจวนไท่ฟู่
ในห้องเงียบที่หยางอี้ปิดด่านบำเพ็ญ หยางอี้นั่งหันหน้าเข้าหาเติ้งฉานอวี้
“วิถีปะฟ้า พูดให้ถึงที่สุดก็ไม่ใช่การซ่อมท้องฟ้าเอง แต่คือการซ่อมรอยร้าวระหว่างวิถีใหญ่กับวิถีมนุษย์ เมื่อก่อนพระแม่หนี่วาหลอมศิลาปะฟ้า ก็เอาศิลาห้าสีไปอุดส่วนที่วิถีฟ้าขาดไป ทำให้ระเบียบฟ้าดินดำเนินต่อไปได้”
“วิถีฟ้ากับวิถีใหญ่ไม่ใช่คนละอย่าง ที่ว่าเหนือวิถีฟ้าขึ้นไป จริง ๆ ก็ยังอยู่ในวิถีฟ้า แต่วิถีฟ้ามีความลำเอียง มีคนหาจุดบกพร่องของวิถีฟ้าเจอ วิถีใหญ่ก็จะเกิดขึ้นมาตามวาระเอง”
หลักที่หยางอี้อธิบายนั้นลึกพิลึกพิลั่น แต่จิตใจของเติ้งฉานอวี้บริสุทธิ์มาก หยางอี้แค่ชี้แนะนิดเดียว นางก็เข้าใจจุดสำคัญทั้งหมดได้ทะลุปรุโปร่ง
เติ้งฉานอวี้หลับตาลง เริ่มขับเคลื่อนลมปราณของตัวเองตามวิธีที่หยางอี้เพิ่งสอนไป
ตอนนี้นางหลอมแสงเทพซ่อมฟ้ากับพลังวิเศษของศิลาห้าแสงให้เป็นหนึ่งเดียว แล้วนำพลังลึกลับพิลึกนั้นในร่างกายให้ไหลช้า ๆ ไปตามเส้นลมปราณ
ตอนแรกนางยังรับรู้ได้ชัดว่าลมปราณแต่ละเส้นไปทางไหน แต่พอถึงจุดที่เส้นลมปราณร้อยแปดมาบรรจบกัน พลังนั้นก็เหมือนลำธารไหลลงทะเล กลืนหายเข้าไปในแขนขาทั่วร่าง แยกไม่ออกแล้วว่าเส้นไหนคือแสงเทพซ่อมฟ้า เส้นไหนคือพลังเดิมของตัวเอง