ตอนที่ 237 แรกเริ่มหงเหมิงเดิมไร้นาม อยากทลายมืดบอดต้องรู้อู้คง

ตอนที่ 237 แรกเริ่มหงเหมิงเดิมไร้นาม อยากทลายมืดบอดต้องรู้อู้คง

ก้งกงบอกว่า “ข้าคือหนึ่งในสิบสองบรรพชนอู นามว่าก้งกง มหาศึกอูกับปีศาจคราวนั้น ข้าพิโรธจนชนเขาปู้โจวเสาค้ำฟ้าหักสะบั้น ถึงได้มีเรื่องที่หนี่วาฟันขาเต่าไปอุดฟ้าในเวลาต่อมา”

ได้ยินก้งกงเอ่ยเช่นนี้ นาจากับเซียนหญิงปี้โหยวและซูหลิงเอ๋อร์ทั้งสามคนก็พากันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

“ที่แท้ท่านก็คือมหาเทพก้งกง ผู้น้อยเสียมารยาทแล้วเจ้าค่ะ”

ปี้โหยวรีบค้อมกายคารวะ ซูหลิงเอ๋อร์ยิ่งตื่นเต้นจนพูดอะไรไม่ออก

นาจาเองก็วางความเย่อหยิ่งลง พลางบอกว่า “ที่แท้หน้าตาท่านปู่ก้งกงเป็นแบบนี้นี่เอง”

พอพูดจบ นาจาก็ขยับเข้าไปใกล้ ยื่นมือจะไปลูบศีรษะก้งกง แต่กลับพบว่าตนเองเป็นเพียงวิญญาณ เอื้อมไปไม่ถึงแม้แต่น้อย

ซูหลิงเอ๋อร์ถามว่า “พี่นาจา ท่านทำอะไรน่ะ”