ตอนที่ 170 หกวิถีวัฏสงสารกักขังผลกรรม ลูกแก้ววิญญาณจุติฟ้าฟูมฟัก

ตอนที่ 170 หกวิถีวัฏสงสารกักขังผลกรรม ลูกแก้ววิญญาณจุติฟ้าฟูมฟัก

หยางอี้ตัดสินใจได้ก็ไม่รอช้า ร่ายเคล็ดวิชาล่องหน ไอวิสุทธิ์สายหนึ่งห่อหุ้มร่างพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า เพียงชั่วครู่ หยางอี้ก็มาถึงเขตแดนทางตะวันออกเฉียงใต้

สันเขาเจวี๋ยหลงคือแดนเคราะห์ร้ายตามชะตากรรมของไท่ซือเหวินจ้ง พอมองไปแต่ไกล ก็เห็นเทือกเขายาวแปดร้อยลี้ทอดตัวขวางแผ่นดิน ภูมิประเทศสูงชันโขดหินระเกะระกะ ท่ามกลางหมอกเมฆปกคลุมแฝงไอสังหารเยียบเย็นเอาไว้จางๆ

สภาพฟ้าเหนือสันเขาก็แปลกประหลาดไม่เหมือนใคร เมฆหมอกม้วนตัวราวกับคลื่นคลั่ง สายฟ้าแลบแปลบปลาบในม่านเมฆเป็นระยะ ราวกับฟ้าดินกำลังบ่มเพาะบางสิ่งอยู่ที่นี่

หยางอี้ร่อนเมฆลงมา ยืนอยู่บนยอดเขาที่สูงที่สุดของสันเขาเจวี๋ยหลง ในหุบเขาใจกลางสันเขานั้น มองเห็นเสายักษ์แปดต้นผุดขึ้นจากพื้นดินลางๆ แต่ละต้นสูงราวสิบจั้ง แดงฉานดั่งโลหิตทั่วทั้งต้น ตัวเสาสลักอักขระยันต์คล้ายลูกอ๊อดไว้แน่นขนัด ส่องแสงสีแดงประหลาดวาบวับใต้แสงตะวัน

นั่นคือเสาเพลิงเทวะทลายฟ้าแปดต้นที่อวิ๋นจงจื่อหลอมสร้างขึ้นมาพอดี