เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 156 เอ้อร์หลางเจินจวินจอมเด่นเกินหน้า
หลังจากเฮ่าเทียนกำชับรายละเอียดการบำเพ็ญเพียรกับหยางเจี่ยนอยู่บ้าง ก็ปล่อยให้หยางเจี่ยนลงเขาออกไปผจญภัย
แม้หยางเจี่ยนจะเพิ่งโดนหยางอี้สั่งสอนไปยกหนึ่ง แต่ตอนนี้ได้อิทธิฤทธิ์มาหลายส่วนก็เริ่มได้ใจขึ้นมาอีก ในใจคิดไว้ว่า พอกลับไปถึงแม่น้ำกวนเจียงเมื่อไร จะต้องให้นาจาตัวน้อยได้เห็นฝีมือของตัวเองให้ได้
เซี่ยวเทียนฉวนตามหยางเจี่ยนมา พอลงจากราชสำนักสวรรค์ได้ก็เห็นแสงพุ่งสีทองอมแดงแล่นพรวดเข้ามา ในแสงนั้นมีรัศมีเจ็ดสีเจืออยู่ มีผ้าแพรพลิ้วไหวลากหางยาวอยู่ข้างหลัง
ในดวงตาของหยางเจี่ยนมีแสงวูบหนึ่ง เขาก็มองเห็นหน้าตาของคนที่มาชัดเจน ผมยาวดั่งน้ำตก คิ้วตางดงามราวภาพวาด กลิ่นอายนั้นทำให้หยางเจี่ยนรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก
“ฉานเอ๋อร์”
หยางเจี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็หลุดปากออกมา
แสงพุ่งในอากาศหักเลี้ยว ลงมาจอดข้างๆ หยางเจี่ยน พอเห็นหยางเจี่ยน หยางฉานก็โผเข้ามากอดแขนเขาไว้แน่น