กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 153 หมื่นลี้ธุลีแดงไม่เห็นเซียน ปราณธรรมอันยิ่งใหญ่กวาดเมฆหมอก
บนยอดเขาไท่ซาน บรรยากาศยิ่งใหญ่แปรผันหมื่นพัน
กว่าสือจีจะรื้อแท่นพิธีและตัดสายเหตุและผลอันลี้ลับของสรรพชีวิตขาดลง ทุกคนถึงได้ถอนหายใจโล่งอกกันถ้วนหน้า
แม่ทัพเทียนกังถอนหายใจเฮือก พูดว่า “ในที่สุดก็จบเสียที”
สือจีกวาดพู่ในมือเบา ๆ พยักหน้าเล็กน้อย พูดว่า “ทุกท่านเหนื่อยกันมาก”
เซินกงเป้าเดินเข้ามาด้วยท่าทีเกร็ง ๆ ถามว่า “ขอเรียนถามศิษย์พี่ สถานการณ์เป็นยังไงบ้างขอรับ? เฟิงตูต้าตี้ไปวังอวี้ซวีคราวนี้ ถอยออกมาได้ทั้งตัวหรือไม่ขอรับ?”
สือจียิ้มบาง ๆ ตบไหล่เซินกงเป้า พูดว่า “สรรพสิ่งในฟ้าดินนี้เอามาวัดกันไม่ได้จริง ๆ ศิษย์สำนักอวี้ซวีพวกนั้นหยิ่งยโสกดคนอื่น แต่กลับมีคนอย่างท่านเซินที่ยอมออกโรงเรียกร้องความเป็นธรรมให้คนธรรมดา”
เซินกงเป้าอึ้งไป ท่าทางกระอักกระอ่วนไม่สบายใจชัด ๆ แล้วพูดว่า “คำนี้ของศิษย์พี่ข้าฟังไม่เข้าใจ ขอให้ศิษย์พี่ช่วยชี้แนะสักหน่อยได้ไหมขอรับ”
สือจียิ้มไม่พูดอะไร ได้แต่บอกว่า “สหายเต๋า วันหน้าจะเข้าใจเอง”
พอสือจีพูดจบ เซินกงเป้าก็ยืนตัวแข็งอยู่กับที่ เขาเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้...หรือว่าเฟิงตูต้าตี้ที่ไปวังอวี้ซวีเพื่อเอาเรื่องคราวนี้ จะสำเร็จจริง ๆ???