เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 122 ใต้อริยะข้าไร้เทียมทาน ใต้เต๋าฟ้าแลกชีวิตตัวต่อตัว
บนราชสำนักสวรรค์ ภายในตำหนักเหยาฉือ
ยังคงมีเสียงร้องรำทำเพลงอย่างรื่นเริงสำราญใจ
เจ็ดนางฟ้าพานางฟ้าแห่งราชสำนักสวรรค์ทยอยเดินออกมา แจกจ่ายท้อเซียนให้แก่เหล่าเซียนทุกสาย พร้อมทั้งขนมเลิศรสและผลไม้ทิพย์หายากอีกไม่น้อย
เซียนทั่วไปย่อมมองไม่ออกถึงคลื่นใต้น้ำระหว่างเหล่าอริยะ ทว่าบนแท่นเหยาหัวเวลานี้ บรรยากาศกลับตึงเครียดขึ้นมาเป็นพิเศษ
หยวนสื่อเทียนจุนมีตบะสูงส่งเพียงใด แม้ตอนนี้ชะตาสวรรค์จะปั่นป่วนวุ่นวาย เขาก็ยังรับรู้ได้อยู่ดีว่าค่ายกลตาน้ำทะเลเหนือพังทลายลงแล้ว ซ้ำร้ายตาน้ำยังคว่ำคะมำไปเรียบร้อย
“ทงเทียน เจ้าช่างมีลูกไม้นักนะ ปล่อยให้ศิษย์ไปคว่ำตาน้ำทะเลเหนือ ทำลายสายวิชาของอวี้ซวีเรา นี่เจ้าไม่กลัวเต๋าฟ้าลงทัณฑ์บ้างหรือไร ศิษย์ตัวดีอย่างตัวเป่าของเจ้าก่อบาปมหันต์ขนาดนี้ เกรงว่าคงรักษาชีวิตไว้ไม่รอดแน่”
บนแท่นเหยาหัว เซียนไม่น้อยต่างพากันหน้าถอดสี ไม่นึกเลยว่างวดงานเลี้ยงสระเหยาฉือที่ดูสงบสุข จะมีการปะทะคารมในระดับนี้เกิดขึ้นได้
แววตาเยือกเย็นแห่งเต๋าฟ้าในเนตรทิพย์ของประมุขทงเทียนแวบผ่านไป ก่อนจะเอ่ยตรงไปตรงมาว่า “หยวนสื่อเทียนจุน คนไร้ความสามารถเท่านั้นแหละถึงชอบอ้างเต๋าฟ้า เรื่องที่เจ้าทำไม่สำเร็จ ไม่ได้แปลว่าศิษย์ของข้าจะทำไม่ได้ ดูสภาพเจ้าตอนนี้สิ ก็แค่พวกไร้น้ำยาที่โมโหจนคลั่งเท่านั้นแหละ”