กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 120 สามเศียรแปดกรเผยเดชกล้า หนึ่งจิตฟ้าพิสูจน์ชะตาสวรรค์
เหนือตาน้ำทะเลเหนือ นักพรตตัวเป่ากับนาจายืนตระหง่านอยู่
เบื้องหน้าตาน้ำขนาดยักษ์ ทั้งสองคนตัวเล็กจ้อยราวกับเรือลำน้อยกลางคลื่นลม
เมื่อมองตาน้ำทะเลเหนือที่ซัดสาดบ้าคลั่งไม่สิ้นสุด นาจาก็พูดอย่างประหลาดใจว่า “ท่านลุงอาจารย์ ท่านแน่ใจนะว่าพวกเราสองคนจะคว่ำตาน้ำทะเลเหนือนี่ได้จริง ๆ?”
นักพรตตัวเป่าพยักหน้าพลางบอกว่า “จำเป็นต้องทำ”
เมื่อครู่นกหงส์ดำเก้าชั้นฟ้าทิ้งตัวดิ่งลงมาจากสวรรค์ กวาดล้างพลังแห่งการสรรค์สร้างที่ผนึกตาน้ำทะเลเหนือจนหมดสิ้น ย่อมเป็นฝีมือของเหนี่ยววาเหนียงเหนียงอย่างไม่ต้องสงสัย
พูดอีกอย่างก็คือ การคว่ำตาน้ำทะเลเหนือครั้งนี้ ถือว่าได้รับการยอมรับจากวิถีสวรรค์แล้ว เรื่องนี้จึงไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้
นาจามองนักพรตตัวเป่าด้วยสีหน้างุนงงพลางถามว่า “แล้วพวกเราต้องเริ่มลงมือจากตรงไหนล่ะ?”
นักพรตตัวเป่าสะบัดแส้ปัดในมือ ทำทีเป็นมองอย่างสุขุมลุ่มลึก ก่อนจะพูดประโยคที่ทำเอานาจาแทบทรุดออกมาว่า “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”
นาจาแทบจะพลัดตกจากกงล้อลมไฟ เมื่อกี้ตัวเป่ายังเอ่ยคำพูดฮึกเหิมเปี่ยมอุดมการณ์อยู่เลย พริบตาเดียวกลับบอกว่าตัวเองไม่รู้ นี่ไม่ได้จงใจล้อเล่นหรอกหรือ?