เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 114 โทป่าวที่รู้สึกว่าตัวเองถูกหลอก เปิดด่านผีฟ้าเหนือ
โทป่าวเปิดถุงผ้าไหมออกมาพลิกดู แล้วก็แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ดูผิด อีกทั้งยืนยันว่าบนผ้าไหมไม่มีตัวหนังสืออื่น และไม่มีชั้นซ่อนอยู่อีกชั้น
“นี่หรือคือโอกาสได้เป็นศิษย์ที่ข้ารอมาตั้งนาน?”
โทป่าวพุงโต ยิ้มออกมาอย่างขื่นขม
หั่วหลิงเซิ่งหมู่เห็นสีหน้าอาจารย์แปลก ๆ ก็ถามขึ้น “อาจารย์ บนถุงนี้เขียนอะไรไว้หรือ ไม่ใช่มีข่าวของศิษย์น้องหรือ?”
ถุงในมือโทป่าวกลายเป็นเถ้าถ่าน แล้วเขาก็พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ไม่มีอะไร ข้าแค่คิดว่าถ้าสักวันข้าไม่กลับมา เจ้าก็รีบหาอาจารย์ใหม่เสีย อย่าปล่อยให้การบำเพ็ญต้องเสียเวลาเปล่า”
หั่วหลิงเซิ่งหมู่อึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะ “อาจารย์ไปหัดพูดเล่นตั้งแต่เมื่อไหร่ ท่านอาจารย์ธรรมสูง วิชาลึก คนทั้งฟ้าดินที่เหนือกว่าท่านก็นับนิ้วได้ ไม่มีใครทำอะไรท่านได้หรอก”
โทป่าวมองนางแวบหนึ่ง อยากพูดแต่ก็กลืนไว้ สุดท้ายได้แต่ถอนหายใจ
ตาน้ำทะเลเหนือไม่ใช่ที่ธรรมดา ถ้าแค่ให้เขาไปบุกตาน้ำทะเลเหนือสักหน่อย เขาก็รับได้อยู่ แต่ที่หยางอี้พูดมานี่คือให้พลิกตาน้ำ