เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 102 ฟ้าดินประทานแต่งตั้ง มหาเทพราชาเซียนจื่อจี๋อวี้จิง
นอกทะเลตะวันออก ณ เกาะเซียนเผิงไหล
เซียนเฒ่าหนานจี๋กำลังนั่งประจันหน้ากับกว่างเฉิงจื่อ โดยมีอวิ๋นจงจื่ออยู่ข้างๆ
เซียนเฒ่าหนานจี๋ขยับนิ้วคำนวณแล้วเอ่ย “เวลานี้จื่อหยาพ้นด่านทั้งห้าไปนั่งตกปลาที่แม่น้ำเว่ยสุ่ยแล้ว นับว่าเร็วกว่าที่คำนวณไว้เสียอีก ตอนนี้หมากกระดานใหญ่แห่งการสถาปนาเทพคงจะสำเร็จลุล่วงเสียที”
อวิ๋นจงจื่อสะบัดแส้จามรีในมือพลางถอนหายใจยาว “นับแต่สามปีศาจสุสานเซวียนหยวนเข้าเฉาเกอไป ก็ล่อลวงเจ้าแผ่นดินจนหลงใหลจริงๆ ยามนี้ในเมืองเฉาเกอถึงกับเกณฑ์แรงงานนับล้านมาสร้างหอลู่ไถ ทั้งยังสร้างวังเซวียนหยวนให้พวกมันอีก วาสนาหกร้อยกว่าปีของอินซาง สุดท้ายคงต้องมาดับสูญในมือตี้ซินผู้นี้”
กว่างเฉิงจื่อหัวเราะพลางพูดว่า “อวิ๋นจงจื่อ เจ้าจะมามัวโศกเศร้าอาลัยอาวรณ์ไปทำไม ฟ้าลิขิตให้แคว้นโจวรุ่งเรือง แนวโน้มใหญ่ไม่อาจฝืน ตอนนั้นเจ้าผ่านเมืองเฉาเกอ มอบกระบี่ไม้ท้อให้ตี้ซินเพื่อฟันสามปีศาจ แต่ตี้ซินกลับปลดกระบี่ไม้ท้อของเจ้าทิ้งเองเพื่อปกป้องพวกปีศาจ”
“พวกเราทำหน้าที่ตามคุณธรรมอย่างถึงที่สุดแล้ว แค่คล้อยตามเจตจำนงสวรรค์ก็พอ”
อวิ๋นจงจื่อเพียงทอดถอนใจ “ศึกสงครามในแดนมนุษย์ ทำให้ราษฎรเดือดร้อนทุกข์เข็ญ ข้าก็แค่เวทนาเรื่องนี้เท่านั้น”