เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 87 หยวนสื่อพิโรธ เจียงซ่างลงจากเขา
สุดขอบฟ้าปลายสมุทร ลมตะวันตกพัดผ่านหอซูโหลว
ซู่หนี่ว์เอนกายพิงศาลา ขาข้างหนึ่งพาดอยู่ข้างตั่งเมฆอย่างสบายอารมณ์ ชายกระโปรงร่นขึ้นไปถึงข้อพับเข่า เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนผุดผ่อง
เวลานี้นางกำลังก้มหน้า พินิจดูรอยสักมนตราเปล่งประกายวิญญาณบนเรียวขาของตน มันเป็นรูปดอกบัวเขียวที่กำลังตูม กลีบดอกซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ แต่ละกลีบเปล่งแสงเรืองรองจางๆ ขยับขึ้นลงเบาๆ ตามจังหวะหายใจของนางราวกับมีชีวิต
นี่คือรอยสักมนตราไอวิญญาณรุ่นล่าสุดจากตลาดสามภพ แม้จะเป็นของใช้แล้วทิ้งที่เพิ่มพลังเวทได้แค่นิดหน่อย แต่เวลาเดินกลับมีท่วงท่ายากจะบรรยาย ก้าวย่างผลิบัว ชายเสื้อโชยกลิ่นหอม
ซู่หนี่ว์เพิ่งลองใช้เป็นครั้งแรก ก็ถูกใจจนแทบไม่อยากละสายตา
“หยางอี้คนนี้เรื่องอื่นไม่ได้เรื่อง แต่เรื่องค้าขายนี่เก่งชะมัด”
ซู่หนี่ว์พึมพำออกมาพลางเหยียดขา ชื่นชมประกายแวววาวของบัวเขียวใต้แสงแดดอย่างพอใจ
บนโต๊ะหินในศาลามีม้วนภาพโบราณวางอยู่ แกนม้วนทำจากหยกขาว ผืนผ้าไหมห้าสี นั่นคือภาพวาดขุนเขาและสายน้ำซานเหอเซ่อจี้ถู