กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 84 สตรีมีแต่จะขัดขวางความเร็วในการชักดาบของข้า
ซูหลิงเอ๋อร์กอดหยกชิ้นนั้นที่ท่านปู่ทิ้งไว้ให้แน่น นางยืนอยู่ตรงประตูเมือง พลางมองไปยังแสงไฟในค่ายทหารที่อยู่ไกลออกไปด้วยความประหม่ากลัว
นางกัดริมฝีปาก รวบรวมความกล้าแล้วค่อยๆ ก้าวเดินมุ่งหน้าไปยังค่ายทหารทีละก้าว พอไปถึงหน้าค่าย ทหารยามก็ขวางนางไว้และกำลังจะตวาดไล่ ทว่าโมหลี่ชิงที่อยู่ข้างๆ โบกมือห้ามไว้เสียก่อน
โมหลี่ชิงจำได้ว่านี่คือจิ้งจอกน้อยตัวนั้น จึงชี้บอกทิศทางให้นาง
ซูหลิงเอ๋อร์เอ่ยขอบคุณ แล้วรีบซอยเท้าวิ่งไปทางนั้น
ด้านนอกกระโจม นาจากำลังพิงลังไม้กองหนึ่งอยู่ โยนห่วงเฉียนคุนเล่นไปมาแก้เบื่อ บาดแผลของเขาเห็นได้ชัดว่าดีขึ้นมากแล้ว พอเห็นซูหลิงเอ๋อร์วิ่งมา นาจาก็กระโดดลงมาจากกองลังไม้
“จิ้งจอกน้อย เจ้ามาทำไมเนี่ย ดึกดื่นค่ำมืดไม่หลับไม่นอน วิ่งแจ้นมาทำอะไรที่นี่”
ซูหลิงเอ๋อร์ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ขอบตาเริ่มแดงเรื่อ นางมองดูนาจาผู้เปลี่ยนชะตาชีวิตของตน ในที่สุดก็รวบรวมความกล้าเอ่ยปาก “ท่านเซียนนาจา ท่านปู่จากไปแล้วเจ้าค่ะ ท่านเซียนผู้นั้นบอกว่าท่านปู่ไปสู่การเวียนว่ายตายเกิดในหกภูมิแล้ว ชาติหน้าจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข”