ตอนที่ 80 คุนเผิงมึนตึ้บ มากันไม่หยุดหย่อน

ตอนที่ 80 คุนเผิงมึนตึ้บ มากันไม่หยุดหย่อน

“แค่ราชสำนักสวรรค์กระจอกๆ กล้าดีอย่างไรมารุกรานเป่ยหมิงของข้า สงสัยข้าจะเงียบสงบมานานเกินไป คนบนโลกถึงได้ลืมสมญาปรมาจารย์ปีศาจคุนเผิงของข้าไปหมดแล้ว”

คุนเผิงยกมือขึ้นเบาๆ ลำแสงสีดำสายหนึ่งก็พวยพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า มุดหายลงไปในห้วงเหวลึกนับร้อยล้านแห่งของเป่ยหมิง

ชั่วครู่ต่อมา น้ำทะเลก็ปั่นป่วนไอมารปีศาจซัดสาดดั่งคลื่นยักษ์ ปีศาจชั้นยอดนับไม่ถ้วนแห่แหนกันมาจากทั่วทุกสารทิศ แน่นขนัดมืดฟ้ามัวดินจนบดบังผืนฟ้าทั่วทั้งเป่ยหมิงไปจนหมด

ยามนี้หน้าจวนปรมาจารย์ปีศาจ ประกายทองหมื่นสายสาดส่อง เมฆมงคลม้วนตลบ เทพสวรรค์สามพันนายในชุดเกราะทองม่วงยืนเข้าแถวตระหง่าน จอมพลเทียนเผิงเปี้ยนจวงแบกคราดเก้าซี่ ยืนทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกอยู่ตรงนั้น

เมื่อมองไอมารปีศาจที่ม้วนตัวอยู่ในส่วนลึกของจวนปรมาจารย์ปีศาจ เปี้ยนจวงก็เริ่มคิดในใจอย่างกระวนกระวาย คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าสำนักปราบมารขั้วเหนือเพิ่งจะตั้งขึ้นมาได้ไม่นาน ศึกแรกก็ต้องมาปะทะกับปีศาจตัวเป้งที่สุดในใต้หล้าเสียแล้ว

แต่พอคิดว่าตอนนี้พวกพี่น้องล้วนคอยหนุนหลังเขา ชีวิตในราชสำนักสวรรค์ก็สุขสบายดี เปี้ยนจวงจึงยืดอกตรงแล้วก้าวไปยืนอยู่แถวหน้าสุด