ตอนที่ 68 เป็นนางโลมแล้วยังอยากตั้งป้ายซุ้มเกียรติยศ

ตอนที่ 68 เป็นนางโลมแล้วยังอยากตั้งป้ายซุ้มเกียรติยศ

ตอนนี้หยางเจียวมาถึงแดนเหนือแล้ว ที่นี่เป็นชายขอบของเก้าแคว้น เป็นดินแดนที่เผ่ามนุษย์กับเผ่าปีศาจปกครองร่วมกัน

พอมาถึงแดนเหนือ หยางเจียวก็รู้สึกได้ชัดว่าทางเหนือมีดวงวิญญาณเยอะขึ้นมาก

ที่นี่เป็นเขตชายแดน รบราฆ่าฟันกันมาตลอดทั้งปี วิญญาณเหล่านั้นมีไอแค้นดำสนิทพันรอบตัว บางตนหัวขาด บางตนอกทะลุ บางตนยังส่งเสียงครวญครางต่ำ ๆ อยู่

หยางเจียวค่อย ๆ หลับตา ปล่อยจิตญาณจมลงไปในผืนดินใต้เท้า พลังของคัมภีร์ซานไฉเมี่ยวเหยียนวิ่งวนอยู่ในร่าง เหมือนตาข่ายที่มองไม่เห็น แผ่ขยายออกไปทุกทิศ

ลึกเข้าไปในแดนเหนือ เขาเหมือนได้ยินเสียงวิญญาณแค้นนับไม่ถ้วนกำลังคำรามอยู่ แล้ววิญญาณพวกนั้นก็ดูจะมีพลังวิญญาณแข็งแกร่งมาก

หยางเจียวนึกขึ้นได้ว่าท่านพ่อเคยบอกเขาไว้ที่เขาไท่ซานว่า ระหว่างฟ้าดินมีที่อยู่บางแห่งที่เป็นแดนอินสุดขั้ว อาจเป็นสมรภูมิเก่าจากศึกใหญ่สมัยโบราณ หรือเป็นที่ที่วิญญาณมารวมตัวกัน พวกวิญญาณไม่ได้ไปเกิด สะสมกันมาหลายพันหลายหมื่นปี อันตรายกว่าเขาไท่ซานหลายเท่านัก

หยางเจียวลืมตาขึ้น มองแผ่นดินแดนเหนือที่กว้างไกลเวิ้งว้าง แววตาลึกซึ้ง

ตอนนั้นขุนพลเทียนกังก็เตือนขึ้นมาว่า “คุณชาย แดนเหนือแห่งนี้อยู่นอกเก้าแคว้นแล้ว ถ้าไปทางเหนือลึกเข้าไปในทะเลเหนืออีก ก็เป็นถิ่นของเผ่าปีศาจ ลึกเข้าไปในทะเลเหนือยังมีปีศาจใหญ่อยู่อีกนับไม่ถ้วนขอรับ”