กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 59 นาจาลืมตาดูโลก อัดไท่อี่เจินเหรินยับ
รอยยิ้มของไท่อี่เจินเหรินแข็งค้างอยู่บนหน้าสนิท
ตอนนั้นใบหน้าของเขาว่างเปล่าไปหมด ทั้งตัวเหมือนถูกฟ้าผ่า ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่
ไท่อี่เจินเหรินกะพริบตา เอามือลูบหน้าผาก มั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ดูผิด มันเป็นหมาจริง ๆ หมาจรจัดที่ไม่รู้ภาษาคนสักตัว
“นี่... เป็นไปไม่ได้...”
ไท่อี่เจินเหรินปากสั่น จะแหงนหน้าคำรามอยู่แล้ว “ไข่มุกวิญญาณล่ะ? ไข่มุกวิญญาณของข้าน้อยอยู่ไหน?”
หมาจรจัดตัวนั้นเหมือนจะสัมผัสอารมณ์ของเขาได้ มันเข้ามาใกล้ เอาหัวถูขาเขา แล้วก็ล้มตัวลงนอนกับพื้น ชูสี่ขาขึ้นฟ้า เปิดพุงออกมา หน้าตาเหมือนจะเอาใจ “มานี่มา ลูบข้าสิ”
ไท่อี่เจินเหรินก้มมองหมาสีเหลืองตัวน้อยนี้ ในใจพลุ่งโทสะขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เขายกฝ่ามือขึ้น รวมแสงฟ้าผ่าเป็นก้อนกลม ตอนนี้ในใจเขาเกิดเจตนาฆ่าขึ้นมาแล้ว
แต่พอแสงฟ้าผ่าเพิ่งสว่างขึ้น เขาก็ลังเลอีกครั้ง หมาตัวนี้ได้รับพลังวิเศษของเขาไป เปิดจิตวิญญาณแล้ว เท่ากับผูกพันกับวาสนาชาตินี้ไปแล้ว
ไท่อี่เจินเหรินแค้นใจจริง ๆ แค้นตัวเองที่ปากคัน อุตส่าห์ไม่ดูสักนิดว่าของข้างในลูกเนื้อนั้นมีรากเหง้าเป็นยังไง ก็รับเป็นศิษย์เสียแล้ว