ตอนที่ 57 ตะวันตกเข้าสู่เคราะห์ อริยะแตกร้าว

ตอนที่ 57 ตะวันตกเข้าสู่เคราะห์ อริยะแตกร้าว

เสียงคำรามของจุนถีเจินเหรินสั่นสะเทือนไปทั้งเก้าชั้นฟ้า บารมีของอริยะกดลงมาเต็มๆ โดยไม่เก็บงำ จนขุนนางทั้งหลายรอบศาลเทพหนี่วาแทบหายใจไม่ออก

บารมีของอริยะกดลงมาไม่เหลือบ่ากว่าแรง สายฟ้าสีม่วงแปลบปลาบม้วนตัวอยู่ในหมู่เมฆ ราวกับฟ้าจะถล่มลงมา

ลมแห่งมหาเคราะห์ฟ้าดินในยามนี้ถูกกระตุ้นขึ้นมาจนสิ้นเชิง จุนถีเจินเหรินยืนอยู่บนยอดเมฆ หนวดเคราแทบชี้ตั้ง สั่นไปทั้งตัว แววตาเต็มไปด้วยฆาตกรรม

แต่พอถึงวินาทีที่เขาจะลงมือ ท่าทางของเขากลับแข็งค้างไปทันที ความโกรธบนใบหน้าเหมือนถูกน้ำแข็งราดดับจนมอด กลายเป็นความตกใจสุดขีดที่บรรยายไม่ถูก

ลมมหาเคราะห์ฟ้าดิน...ถูกเขากระตุ้นขึ้นมาเสียเอง

มหาเคราะห์สถาปนาเทพ เดิมทีเป็นเรื่องที่สายเต๋าเข่นฆ่ากันเอง เอาการผลัดเปลี่ยนราชวงศ์ในโลกมนุษย์เป็นเวที เอาความล่มสลายของเซียนและเทพเป็นราคา เพื่อสลายกรรมแห่งการฆ่าฟันในฟ้าดิน

หงจวินก็เคยพูดไว้ก่อนแล้วว่า นิกายตะวันตกไม่ได้อยู่ในมหาเคราะห์นี้ ไม่ต้องเข้าสถาปนาเทพ ไม่ต้องแตะกรรม

นี่แหละคือเหตุผลที่จุนถีเจินเหรินกล้าเล่นตุกติกในศาลเทพหนี่วา เขาเป็นแค่คนนอกวง ถ้าเขาผลักดันมหาเคราะห์สถาปนาเทพขึ้นมา สายเต๋าต่างหากที่จะต้องติดกรรม

แต่ตอนนี้ ลมมหาเคราะห์ฟ้าดินถูกเขากระตุ้นขึ้นมาด้วยมือตัวเอง