ตอนที่ 54 สายธารหงเหมิง ไม้บรรทัดวัดฟ้า

ตอนที่ 54 สายธารหงเหมิง ไม้บรรทัดวัดฟ้า

กุ้ยหมี่ยังจมอยู่ในความตกตะลึง ยืนเบิกตากว้างมองโลกใต้ดินมหึมาแห่งนี้อยู่

ส่วนหยางอี้ไม่รู้เป็นเพราะอะไร รู้สึกอยู่ตลอดว่าเขาเจี้ยตูแห่งนี้มีอะไรพิลึก ๆ ครั้งนั้นจอมอูเสวียนหมิงตายอยู่ในศึกที่ราชสำนักสวรรค์โบราณ ตามหลักแล้วศพของนางควรคืนสู่ฟ้าดินไปนานแล้ว

ต่อให้ซากศพของจอมอูเสวียนหมิงไม่คืนสู่ฟ้าดินในบรรพกาล หยวนสื่อเทียนจุนกับอริยะตะวันตกสององค์นั้น ซึ่งกินอิ่มแล้วไม่มีอะไรทำก็เที่ยวเตร่ไปมาทางตะวันออก พวกไร้ยางอายแบบนี้ไม่มีทางปล่อยวาสนาลาภแบบนี้ให้หลุดมือไปแน่

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตำหนักเซียนอวี้จิงในร่าง หรือมหาวิถีเสวียนหวงฟ้าดินที่ไวเกินไป หยางอี้รู้สึกเลือน ๆ ว่ามีคนแอบจับตาดูอยู่ ราวกับทั้งผืนดินมีลมหายใจลึกลับดุจอยู่ในครรภ์ กำลังจับตาดูฉากนี้อยู่

ลมหายใจลึกลับแบบนี้ ตอนที่ตั้งศิลาสามชาติหยางอี้ก็เคยรู้สึกมาแล้ว หยางอี้ลองเดาดู เรื่องแบบนี้ทั้งบรรพกาลน่าจะมีคนทำได้คนเดียว คือท่านที่ลึกลับที่สุดในส่วนลึกที่สุดของจิ่วโยว