เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 49 ชะตาฟ้าดิน วิถีเทพแต่กำเนิด
เยว่หลิงซินยืนอยู่ที่ประตูเมืองหลงเยว่ มองตามแสงเหาะของหยางอี้ที่ค่อย ๆ หายลับไปตรงขอบฟ้า
ในมือของนางยังกำผลหวงจงหลี่ลูกนั้นอยู่ ผลสีทองอร่ามเปล่งประกายเย้ายวนกลางแสงแดด แต่สายตาของนางกลับจับจ้องอยู่ที่แผ่นหลังที่จากไปไกลนั้นไม่วาง
พอเห็นหยางอี้ไปไกลแล้ว มุมปากเยว่หลิงซินก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม “นายท่าน พอท่านกลับมาครั้งหน้า หลิงเอ๋อร์จะปรนนิบัติดี ๆ ให้ท่านเลยเจ้าค่ะ...”
นางบำเพ็ญอยู่ที่เมืองหลงเยว่แห่งนี้มาหลายพันปี เห็นผู้มีพลังวิเศษผ่านไปผ่านมานับไม่ถ้วน
แต่ไม่เคยมีใครสักคนที่เหมือนหยางอี้ ที่แค่ยกผลหวงจงหลี่ให้เป็นรางวัลง่าย ๆ ราวกับโยนลูกอมในโลกมนุษย์ให้เม็ดหนึ่ง
“ท่านเจ้าเมืองเยว่ มหาเทพไปไกลแล้วเจ้าค่ะ”
สาวใช้ข้าง ๆ เอ่ยเตือนอย่างระมัดระวัง
เยว่หลิงซินพยักหน้า เก็บผลหวงจงหลี่ใส่ไว้อย่างเบามือ แล้วหันหลังเดินกลับเข้าเมือง ฝีเท้ายังเยื้องย่างสวยงาม แต่ในรอยยิ้มนั้นมีจริงจังเพิ่มขึ้นหลายส่วน