ตอนที่ 47 กำราบซีหวังหมู่ คว้าเมืองหลงเยว่

ตอนที่ 47 กำราบซีหวังหมู่ คว้าเมืองหลงเยว่

คุนหลุนตะวันตก ตำหนักเหยาฉือ

เมฆหมอกลอยละล่อง เสียงดนตรีเซียนแว่วหวานกังวานเบาๆ

สองฟากทางเดินหยกขาวมีธารน้ำพุวิญญาณไหลริน ดอกไม้ใบหญ้าวิเศษแข่งกันเบ่งบาน ที่นี่คือแดนบำเพ็ญของซีหวังหมู่ แม้จะไม่โอ่อ่าตระการตาเท่าสระเหยาฉือในราชสำนักสวรรค์ แต่กลับแฝงความสงบประณีต ทุกแห่งหนล้วนสะท้อนถึงความสง่างามเหนือโลกของผู้นำแห่งเหล่าเซียนสตรี

หยางอี้เหยียบเมฆมงคลร่อนลงมาจากฟ้า ด้านหลังของเขาคือองค์หญิงหลงจี๋ในชุดกระโปรงยาวสีฟ้าอมเขียวอ่อน ดูบริสุทธิ์ผุดผ่องและสูงศักดิ์

ข้างกายนางคือเทพธิดาฉางเอ๋อในชุดชาววังสีขาวเรียบ ผิวพรรณดุจหยกน้ำแข็ง หน้าตางดงามราวภาพวาด ทั่วร่างเปี่ยมด้วยบรรยากาศเย็นชาและเย่อหยิ่งดุจต้นกุ้ยในวังจันทรา ได้แต่มองดูอยู่ห่างๆ ไม่อาจล่วงเกิน

สองเทพธิดาเดินขนาบซ้ายขวาตามหลังหยางอี้

เหล่าเซียนสตรีในตำหนักเหยาฉือต่างพากันเหลียวมอง สายตาจับจ้องไปที่องค์หญิงหลงจี๋กับเทพธิดาฉางเอ๋อด้วยความตื่นตะลึง

องค์หญิงหลงจี๋เป็นธิดาของซีหวังหมู่ เดิมทีก็มีท่วงท่าโดดเด่นอยู่แล้ว ยามนี้ตบะก้าวหน้าขึ้นมาก ยิ่งดูสง่างามเหนือโลกเข้าไปอีก