กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 28 หยางอี้ขึ้นสวรรค์
“พี่เขย?”
จังหวะนั้นหลงจี๋ก็เดินเข้ามาข้างกายหยางอี้ พลางยกสองแขนขึ้นกอดแขนขวาของเขาไว้
หยางอี้ก้มลงมองแล้วหนังตากระตุกวูบ ทรวงอกอวบอิ่มของหลงจี๋เบียดทับลงบนต้นแขนของเขาพอดิบพอดี สัมผัสอุ่นร้อนแผ่ผ่านเนื้อผ้าบางเบาเข้ามา แต่นางกลับดูเหมือนไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิดว่าท่าทางนี้มันน่ากระอักกระอ่วนแค่ไหน
“เจ้าเป็นอะไรอีกล่ะเนี่ย?”
หยางอี้เอามือกุมขมับ ฟ้าเท่านั้นที่รู้ว่าน้องเมียคนนี้คิดอะไรในหัวอยู่กันแน่
“ด้วยคำชี้แนะของพี่เขย ข้าถึงทะลวงขั้นขึ้นเป็นเซียนทองไท่อี่ได้สำเร็จ ตอนนี้เป้าหมายของข้าคือการก้าวสู่ขอบเขตต้าหลัวเจ้าค่ะ”
หลงจี๋มองหยางอี้ตาละห้อยพลางพูดว่า “การเป็นเซียนทองต้าหลัว ก็คือการฝึกบำเพ็ญจนห้าปราณคืนสู่ต้น แต่ตอนนี้ข้ายังจับต้นชนปลายไม่ถูกเลย จึงอยากรบกวนให้พี่เขยช่วยชี้แนะสักเล็กน้อยเจ้าค่ะ”
หยางอี้คิดจะชักแขนกลับ แต่หลงจี๋กอดไว้แน่นหนา ดึงอยู่สองทีก็ไม่ขยับ เลยได้แต่ตอบอย่างจนปัญญาว่า “ข้าก็แค่คนธรรมดา จะไปเข้าใจเรื่องเซียนทองต้าหลัวหรือห้าปราณคืนสู่ต้นอะไรนั่นได้ยังไงกัน?”
หลงจี๋มองหยางอี้ด้วยสายตาจริงใจ พลางเขย่าแขนของเขาไปมา ความนุ่มหยุ่นอวบอิ่มคู่นั้นจึงเสียดสีกับท่อนแขนเขาจนรู้สึกได้ถึงความยืดหยุ่นอันน่าทึ่งแม้จะมีเสื้อผ้าขวางกั้น