กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 24 หยางฉานหยอกเย้าอวี้ติ่ง
หยางเจี่ยนจูงมือหยางฉานวิ่งฉิวราวกับลมพัด เส้นทางนี้เขาเดินมานับครั้งไม่ถ้วน หลับตาก็ยังไม่มีทางหลง
แต่วันนี้เขากลับรู้สึกว่าทางมันไกลเกินไป แทบอยากจะก้าวขาเดียวให้ถึงจุดนัดพบ หยางฉานโดนเขาดึงไว้ ขาสั้นๆ ก้าวทีละก้าวอย่างเอื่อยเฉื่อย สบายอกสบายใจ ทว่าไม่ได้ช้าไปกว่าหยางเจี่ยนเลยสักนิด
“พี่รอง จะรีบร้อนไปทำไมกันเจ้าคะ”
“ไม่รีบได้ยังไง ถ้าเกิดท่านเซียนหนีไปจะทำยังไงล่ะ”
หยางฉานกลอกตาใส่ด้านหลัง นางย่อมรู้อยู่แล้วว่านั่นไม่ใช่คนดีอะไร ท่านพ่อก็บอกไว้แล้วว่าเป็นนักพรตเฒ่าต้มตุ๋น
แต่พี่รองกลับไม่ยอมเชื่อ วันๆ เอาแต่วาดฝันอยากเป็นเซียน ขนาดนอนยังไม่ยอมนอนดีๆ ไปนั่งสัปหงกอยู่บนเบาะฟาง พอหงายหลังตกลงมายังไปโทษว่าท่านพ่อไม่ยอมปลุกอีก