ตอนที่ 10 กรีธาทัพสู่ปากน้ำกวนเจียง

ตอนที่ 10 กรีธาทัพสู่ปากน้ำกวนเจียง

“โอ๊ย”

หลงจี๋ที่เพิ่งคิดจะกอดหยางฉานก็ลอยละลิ่วถอยหลังกระเด็นออกไปอีกรอบ แต่คราวนี้จากท่าทีดุดันหยิ่งยโสในตอนแรก กลับกลายเป็นลูกแกะเชื่องๆ ไปเสียแล้ว

กายธรรมที่แลเห็นแวบเดียวนั้นยิ่งใหญ่สุดประมาณ ไอฟ้าสะท้านขวัญน่าเกรงขามจนบรรยายเป็นคำพูดไม่ได้ ชั่วพริบตานั้นหลงจี๋จึงเพิ่งสำนึกได้ว่า อาจารย์ที่หยางอี้หามาให้หลานสาวตัวน้อยคนนี้ไม่ได้ด้อยเลยแม้แต่น้อย

ไอปราณระดับนี้ ต่อให้เทียบกับมหาเทพเฮ่าเทียนแห่งราชสำนักสวรรค์ ก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลยสักนิด

หยางฉานมองหลงจี๋อย่างแปลกใจ พลางถามว่า “ท่านน้า ท่านเป็นอะไรไปหรือเจ้าคะ อยู่ดีไม่ว่าดีทำไมถึงลงไปนอนคลุกอยู่บนพื้นแบบนั้นล่ะ”

หลงจี๋เอามือกุมหน้าผาก พลางตอบว่า “น้าไม่เป็นไรหรอก...”