ตอนที่ 57 บทเรียนกลางจัตุรัส

ตอนที่ 57 บทเรียนกลางจัตุรัส

ลูกฟุตบอลพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าสูงลิ่ว เสียง 'ปึง!' ดังขึ้น ร่างของชายร่างสูงร่วงกระแทกพื้น เลือดทะลักออกจากปากและจมูก แขนขาเกร็งกระตุกเป็นจังหวะ 'พั่บๆ' สภาพนั้นดูไม่จืดเลยจริงๆ

เสียงหัวเราะพลันขาดหายราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบคอ คนกว่าสิบคนมองไปยังเพื่อนที่นอนอยู่บนพื้นด้วยความตกตะลึง เด็กสาวสองคนถึงกับกรีดร้องออกมา

"เอ่อ... ขอโทษด้วยครับ ผมหมายถึงให้ใช้มือรับ คุณจะ... เอ่อ..." สีหน้าของเจียหมิงดูบริสุทธิ์และทำอะไรไม่ถูก "ทำไมถึงใช้หน้าล่ะครับ?"

เมื่อเห็นอีกฝ่ายกลายเป็นสภาพนี้ หลิงจิ้งเช็ดฝุ่นบนใบหน้าพลางเหลือบมองเขาด้วยรอยยิ้มที่กลั้นไม่อยู่ ซาซาเมื่อเห็นว่าฝ่ายตนได้เปรียบ ก็กวัดแกว่งไม้กระบองสองทีแล้วไม่พุ่งเข้าไปอีก

เด็กชายที่พุ่งเข้ามาก่อนหน้านี้เพื่อแสดงความมีน้ำใจ เมื่อเห็นเพื่อนด้านหลังเป็นแบบนั้น ก็ชี้ไปที่เจียหมิงแล้วพุ่งเข้ามา "แกกล้า..."

"กล้าแล้วจะทำไม? แกกล้าเดินเข้ามาอีกก้าวสิ!" เขาเพิ่งเดินได้สองก้าว ซาซาก็ยกไม้กระบองเล็งไปที่เขาแล้ว