ตอนที่ 35 คำลวงสุดท้ายในพงไพร

ตอนที่ 35 คำลวงสุดท้ายในพงไพร

"ไป! หลีกไป หลีกไปให้หมด "

เจียหมิงที่ปากเต็มไปด้วยเลือด กำลังอยู่ในสภาพคลุ้มคลั่งอย่างเห็นได้ชัด เขากำลังจับเฉาตงเฟิงเป็นตัวประกัน ใช้มีดสั้นตัดเชือกบนร่างของซาซาขาดสะบั้น จากนั้นพวกเขาก็ถอยร่นไปทางด้านหลังของลานตัดไม้ เด็กหญิงชาวญี่ปุ่นที่ภายนอกดูไร้ตำหนิ แต่ภายในบอบช้ำไปทั้งร่าง ก็อาศัยจังหวะเมื่อครู่ดิ้นรนอย่างสุดกำลัง เธอเดินโซซัดโซเซตามเจียหมิงไปติดๆ แม้จะทนทรมานแสนสาหัส ทุกย่างก้าวเหมือนมีเข็มทิ่มแทงไปทั่วร่าง แต่ใบหน้าสวยงามราวตุ๊กตากระเบื้องเคลือบนั้นกลับไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ เธอรู้ว่านี่คือโอกาสสุดท้ายที่จะหลบหนี

อีกด้านหนึ่ง ซาซาเดินตามไปพลาง มองเจียหมิงด้วยความเป็นห่วง ดาบไม้ไผ่ไม่ได้ฟาดลงบนใบหน้าเขา ทว่าเลือดกลับอาบย้อมทั่วทั้งมุมปาก ดวงตาแดงก่ำสั่นระริกไม่หยุด เด็กหนุ่มที่ปกติแล้วดูขี้ขลาดตาขาว ยิ้มทีไรก็ดูจริงใจซื่อสัตย์ กลับกำลังกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งในตอนนี้ เขาคงเจ็บปวดและหวาดกลัวมาก แล้วความกล้าหาญแบบนี้เขาไปเอามาจากไหนกันนะ