ตอนที่ 23 ปมปริศนาและคำสัญญา

ตอนที่ 23 ปมปริศนาและคำสัญญา

คืนนั้นผมนอนบนโซฟาจนถึงช่วงตีสี่กว่า พอตื่นก็เปิดประตูลงไปชั้นล่าง

ข้างหมู่บ้านจัดสรรแห่งนี้มีตลาดสดขนาดไม่เล็กตั้งอยู่ แม้จะเพิ่งตีสี่กว่า แต่พ่อค้าแม่ค้าผักและเนื้อสัตว์จากชนบทก็มาเตรียมของกันแล้ว ร้านขนมปังฝรั่งริมทางก็เปิดไฟสว่าง เจียหมิงเคาะประตูเข้าไปแจ้งว่ามีลูกพี่ลูกน้องหญิงที่อยู่ต่างประเทศมาพักด้วย นาฬิกาชีวภาพยังปรับตัวไม่ได้ เลยโวยวายอยากกินของกินตอนกลางดึก จากนั้นเขาก็ซื้อขนมปัง แฮม นมข้นหวาน เนย และของอื่นๆ อีกสองถุงใหญ่ถือกลับไป

พอปิดประตู เสียงจากห้องนอนใหญ่ก็ดังขึ้น เจียหมิงรู้ว่าหญิงผมทองชื่อมาริลินตื่นแล้ว เขาวางถุงอาหารทั้งสองลง เทน้ำร้อนใส่แก้ว พอดีกับที่ประตูห้องนอนเปิดออก เขาก็ยื่นแก้วให้เธออย่างเป็นธรรมชาติ

"ขะ ขอบคุณค่ะ...แค่ก...แค่กๆ..."

"คุณยังไอหนักมากเลยนะ ผมว่าไข้ก็ยังไม่ลดลงเท่าไหร่ น่าจะนอนพักอีกหน่อย"