เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228 - รถคันนั้นผิดปกติเกินไปแล้ว
"จบแล้วหรือ"
หานเย่าเค้นเสียงเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก
เหอเหว่ยตงที่อยู่ด้านข้างตอบกลับไปประโยคหนึ่ง
"ดูเหมือนว่าจะจบลงแล้ว"
"นายอย่าเพิ่งพูด ฟันนายโดนหน้าฉันแล้ว นายไม่ได้บ้วนปากมากี่วันแล้ว ทำไมถึงได้เหม็นขนาดนี้"
ในเวลานี้หานเย่าแทบอยากจะตายไปให้พ้นๆ แค่มีไอน้ำจากลมหายใจของเหอเหว่ยตงเปรอะเปื้อนใบหน้าก็แย่พอแล้ว พออ้าปากพูดยังมีกลิ่นเหม็นรุนแรงโชยออกมาอีก ใครจะไปทนไหว
ทีมลาดตระเวนที่เห็นพวกเขาปรากฏตัวในระยะไกล หัวหน้าทีมก็ตบมือส่งสัญญาณเรียกผู้คนที่อยู่รอบข้างให้เดินตรงเข้ามาทางนี้
และในจังหวะที่พวกเขากำลังจะเดินมาถึง รถรางก็เคลื่อนตัวเข้ามาในโลกขุมนรกอย่างสมบูรณ์แบบพอดี
เมื่อประตูรถเปิดออก เหล่าทหารบนรถก็ไหลทะลักออกมาทันทีราวกับโคลนเลน