เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78 - การสนับสนุนที่น่าตกตะลึง
แต่ตอนนี้เขาไม่กล้าพูดอะไรมากนัก เขาหยิบวิทยุสื่อสารที่กระเด็นกระดอนอยู่บนพื้นขึ้นมา แล้วส่งให้หัวหน้าทีมของตัวเอง
"ห้องบัญชาการ ห้องบัญชาการ ที่นี่ห้องนักบิน ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่รอดแน่ ตอนนี้พวกเราอยู่ห่างจากเมืองฐานทัพลี่หลงอีก 1 กิโลเมตรกว่าๆ ด้วยความเร็วของพวกเราตอนนี้ ไม่มีทางไปถึงหน้าประตูเมืองได้เลยและจะต้องถูกสกัดเอาไว้แน่ๆ ท่ามกลางฝูงสัตว์ประหลาดแบบนี้ ทันทีที่พวกเราหยุดชะงักและไม่สามารถเดินหน้าต่อไปได้ พวกเราก็มีแต่ต้องรอความตายเท่านั้น"
ทุกคนในห้องบัญชาการต่างก็รับรู้ถึงสถานการณ์ในตอนนี้ดี ก่อนหน้านี้พวกเขายังประมาทเกินไปหน่อย มักจะรู้สึกว่าตัวเองมีแค่รถคันเดียว เรือเล็กกลับตัวง่าย เลยไม่เกรงกลัวฟ้าดินอะไรทั้งนั้น