กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Meowlucky_Novel
ไป๋ซิวพยุงพื้นลุกขึ้นอย่างโซเซ ก้มศีรษะเดินออกไปจนมองสีหน้าของเขาไม่ชัดเจน
คนเราย่อมเปลี่ยนแปลงได้
ไป๋หร่านมองส่งไป๋ซิวจากไป ก่อนถอนหายใจออกมา
“พูดมาเถิด เหตุใดเจ้าจึงทรยศ” ไป๋หร่านถือดาบคมกริบ ลูบไล้มันไปมาอย่างช้า ๆ
ผ่านไปครู่ใหญ่ หลี่จงจึงลุกขึ้นนั่ง ทว่าดวงตากลับบวมเป่งจนน่ากลัว
“คนที่ข้าเกลียดคือไป๋หานเฟิง มิใช่ไป๋ซิว” เขากล่าวเสียงแผ่วเบา
“เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงต้องสังหารเขา”
“เพราะเขาจะทำให้แผนการของข้าพัง”
ใบหน้าของหลี่จงซีดขาว แววตาว่างเปล่า ราวกับเป็นศพเดินได้ไร้ดวงจิตวิญญาณ
“ไป๋หานเฟิงทำสิ่งใด เจ้าจึงเกลียดเขาถึงเพียงนี้” ไป๋หร่านนั่งไขว่ห้างอยู่บนโต๊ะพลางเอ่ยถาม