เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 218 อ๋องเจ้าครองแคว้นต้าฉินกับอ๋องเจ้าครองแคว้นตะวันออก
ฝูซูขึ้นครองภายใต้การหนุนของจางหานกับเหมิงเถียน ปัญหาแรกคือต้องเผชิญชาวฉินหลายล้านในกวนจงด้วยโฉมหน้าเช่นไร เรื่องนี้ย่อมถามเมิ่งอวิ๋น
เมิ่งอวิ๋นทราบข่าวสายตรงลั่วปรากฏแล้ว เมื่อข่าวออก เขาก็รู้ว่าฉินดับหลีกไม่ได้ ในฐานะผู้สืบสกุลเมิ่งแท้ที่สุด เขาควรตามลั่ว
มิใช่แค่ความรู้สึกส่วนตัว แต่ตำราสำนักเมิ่งจื่อสูญมาก โลกมีคนเห็นแล้วไม่ลืมมากที่ไหน? อาศัยความทรงจำอย่างเดียวคิดหนังสือมากเพียงนั้นไม่ออก โดยเฉพาะคำอธิบายต้นฉบับต่าง ๆ
เขาเชื่อว่าเมื่อสายตรงหนีรอด หอเก็บตำราย่อมไม่สูญในไฟโดยตรง เพราะนั่นคือสมบัติล้ำที่สุดของลั่ว
ในห้องสงบ ฝูซูกับเมิ่งอวิ๋นนั่งตรงข้าม เมิ่งอวิ๋นมองอย่างสงสาร ในใจเสียใจบ้าง หากครั้งนั้นตายในทัพกำแพงใหญ่ ฝูซูอาจเหลือชื่อดีในประวัติศาสตร์
อย่างน้อยจะมีคนนับไม่ถ้วนเสียดายบุตรใหญ่เมตตาที่ไม่ได้สืบบัลลังก์ แต่ถึงบัดนี้เขาจะกลายเป็นผู้ปกครองที่ทำให้บ้านเมืองล่มสลาย
ฝูซูเต็มด้วยกังวล “ท่านเมิ่งอวิ๋น หูไฮ่ตายแล้ว ข้าควรเรียกจักรพรรดิรุ่นที่เท่าใด?”
เมิ่งอวิ๋นสับสนมาก ไม่รู้ตนยืนไหน ฝูซูมีบุญคุณและน้ำใจ หากไม่มีลั่วในโลก ย่อมช่วยฝูซูเปลี่ยนฉิน แต่ลั่วปรากฏ ทั้งตรงข้ามฉิน เขารู้ว่าต้องยืนข้างลั่ว ทว่าความเจ็บในใจเลี่ยงไม่ได้