เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 แคว้นทั้งหลายล่มสลาย
นครเจาทั้งเมืองถูกพลิกค้น แม้หวังเจี่ยนยังต้องฝืนให้ตนค่อย ๆ หายป่วย
เกิดเรื่องใหญ่แล้วจริง ๆ!
เก้าติ่งอวี่อ๋องเล่า? ติ่งใหญ่เก้าใบ เหตุใดจึงหายไปอย่างกะทันหัน? ย่อมมีคนสงสัยว่าลั่วซ่อนไว้ แต่ชาวฉินรู้เรื่องฉินอู่อ๋องดี เมื่อโจวดับ ไร้ลิขิตฟ้า ย่อมขยับมันไม่ได้
เก้าติ่งหายไป ไม่มีใครกล้าปิดบัง กองทัพยังล้อมนครเจาค้นหา พร้อมส่งคนด่วนไปเสียนหยาง ทูลฉินอ๋องเจิ้ง
เรื่องใหญ่ที่เกี่ยวกับการสืบลิขิตฟ้าเช่นนี้ มีเพียงพระองค์ที่จะตัดสินขั้นสุดท้ายได้
เสียนหยาง วังฉิน!
ท้องพระโรงว่างเปล่า นอกจากทหารคุ้มกันก็มีคนประปรายไม่กี่คน ผู้ส่งสารตัวสั่นรอพระปฏิกิริยา ในใจบ่นทุกข์ เหตุใดความซวยนี้ตกแก่ตน ไปทำผิดต่อใครไว้หรือ?
ตั้งแต่ทราบว่าเก้าติ่งหาย โทสะในพระเนตรฉินอ๋องเจิ้งก็ไม่ลด พระองค์ไม่เข้าใจ ฟ้าประทานลิขิตแก่ต้าฉินชัดเจน เหตุใดจึงไม่ให้เก้าติ่ง?
แม้พิโรธมาก แต่พระองค์มิใช่คนหนุ่มที่เพิ่งเริ่มว่าราชการแล้ว ทรงเป็นราชันแท้ ผู้ไม่เผยความยินดีโกรธเกรี้ยวบนใบหน้า