กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 ยุแยกอีกครั้ง
ลมพัดกวาดพื้น ส่งเสียงหวีดก้องหู ยามปะทะใบหน้าก็เจ็บแปลบราวถูกมีดกรีด ลมเหนือม้วนดิน หญ้าขาวหัก ฟ้าถิ่นหูเดือนแปดหิมะปลิว
ใต้หล้ามีเพียงภาคกลางที่อากาศเหมาะเป็นแดนสุข ไม่ว่าไปเหนือหรือใต้ล้วนไม่เหมาะแก่ชีวิต นี่คือความเห็นร่วมทุกคน
เหนือฉินจ้าวเยียน มีผู้คนต่างจากจูเซี่ยมากอาศัย
จูเซี่ยเรียกพวกเขาว่าหู
ชาวหูต่างสิ้นจากซีหรงและเผ่าอื่นที่โจวปราบในอดีต สี่เถื่อนที่โจวเคยชนะ ไม่น้อยมีอารยธรรม ถึงขั้นศึกษาสำริดได้ไม่เลว แต่ชาวหูคือชนเร่ร่อนป่าเถื่อนแท้ ติดตามน้ำหญ้า
จะพัฒนาอารยธรรมย่อมไม่เป็นจริง
“ตึก ตึก ตึก”
เสียงกีบม้าดุจกลองดัง ทุกคนรู้
ชาวหูมาแล้ว