เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 มิใช่ราชัน ก็เป็นโจร
ควันหอมลอยอ้อยอิ่งอยู่ภายในตำหนัก ห้องยังคงเรียบง่ายและทึมสลัว ไม่มีทองคำหรือหยกประดับ มีเพียงม่านสีพื้นกับเครื่องไม้เก่าคร่ำ มองอย่างไรก็ไม่เหมือนที่ประทับของเจ้าครองแคว้น
วงศ์ผู้ปกครองแคว้นลั่วคล้ายเหล่านักบุญ พวกเขาให้ความสำคัญกับความอิ่มเอมทางใจมากกว่าวัตถุ ทรัพย์สินจำนวนมากจึงถูกพระราชทานแก่ผู้คนเบื้องล่าง
เมื่อผู้ปกครองข่มความปรารถนาของตนได้เสมอ ผู้ใต้ปกครองก็ย่อมเอาอย่าง กระแสฟุ้งเฟ้อจึงไม่เลยเถิดจนเกินไป
ลั่วหงมองจดหมายในมือ คิ้วขมวดเล็กน้อย ลั่วไจ้เอ่ยตรงๆ ว่า “ท่านพ่อ ควรยกทัพทันที ไปสังหารฉินอ๋องต้างเสีย!”
แววตาลั่วหงเคร่งขรึม เขากล่าวอย่างจริงจัง “ไจ้เอ๋อร์ ฉินน่าจะได้รับลิขิตฟ้าแล้ว หากทำเช่นนี้ ตระกูลลั่วจะเผชิญสิ่งใด เจ้าเคยคิดหรือไม่?”