กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 321 กตัญญู
ครืน ครืน...
เสียงล้อรถบดไปตามถนนใหญ่ฉางอันดังบาดหูอยู่บ้าง เมื่อผสานกับเสียงกีบม้ากระทบพื้นก็ยิ่งเด่นชัด
ถนนจากจวนอ๋องสู่วังไม่ได้ไกล แต่ในสายตาสามโอรสแห่งหวยหนาน กลับยาวนานเหลือเกิน
ยาวนานจนพวกเขารู้สึกทรมาน
หลิวเฉิงเห็นจึงปลอบ “น้องทั้งหลายอย่ากังวล อัครมหาเสนาบดีเป็นคนอ่อนโยนมาก”
ทั้งสามสีหน้าซับซ้อนทันที
ชื่อเสียงอันน่าเกรงขามของอัครมหาเสนาบดีผู้สำเร็จราชการ จากชายฝั่งทะเลตะวันออกถึงชายแดนตะวันตก จากเหลียวตงถึงหลิ่งหนาน ไม่มีใครไม่รู้
เหล่าอ๋องก้มหน้า เช่อโหวเงียบเสียง แม้จ้าวถัวหลิ่งหนานอ๋องซึ่งอยู่ไกลอำนาจฮ่องเต้ยังส่งบรรณาการทุกปี
ผู้ใจอ่อนบัญชาทัพไม่ได้ ผู้ใจดีปกครองรัฐไม่ได้ บุคคลเช่นนี้จะเป็นคนอ่อนโยนได้อย่างไร?