กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 ห้าปี
ลั่วซินยืนบนขั้นสูงหน้าท้องพระโรง มองอ๋องสกุลหลิวกับเช่อโหวทยอยออกจากวัง ลั่วอี้เดินมาข้างกาย เรียกเบา ๆ “อาซิน”
ลั่วซินค้อมกาย “พี่ชาย?”
ลั่วอี้ไม่หยุด เดินหน้าต่อ ทิ้งไว้เพียงคำเดียว “อาซิน เจ้าไม่ใช่จักรพรรดิองค์ก่อน ทำอะไรระวังหน่อย คนนอกไม่ควรเข้าไปแทรกระหว่างญาติ”
ลั่วซินชะงัก เห็นพี่สามลงบันไดไปแล้วก็ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ ไม่นึกว่าจะมีวันที่พี่สามต้องมาห่วงตน
หลี่ว์จื้อเดินมาข้างกาย ทั้งคู่มองคนที่กำลังออกจากวัง นางพลันยิ้ม “คุณชาย ท่านว่าอ๋องเหล่านี้จะจ่ายภาษีตรงเวลาหรือ?”
ลั่วซินปัดความคิดยุ่งเหยิงแล้วยิ้ม “เอ๋อสวี่ พวกเขาจะจ่าย อย่างน้อยขณะเรายังมีชีวิต เช่อโหวก็เช่นกัน ทัพใต้กับทัพเหนืออยู่ในมือเรา ไม่มีใครในใต้หล้าเป็นคู่มือ”