เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 272 ไปบอกฉานอวี๋ซยงหนูว่าข้าชื่อลั่วหลิง
ซยงหนูมุ่งรุกรานเยียนกับจ้าวเป็นหลัก ทัพจากฉางอันจึงต้องเดินทางไกลพอควร กำลังที่เกณฑ์จากกวนจงส่วนใหญ่เป็นทหารราบ หานซิ่นจึงส่งคนไปเกณฑ์ทหารม้าชั้นยอดที่สุดของฮั่นจากจ้าวและเยียนด้วย
ก่อนออกเดินทาง หลิวปังถาม “แม่ทัพใหญ่ไปคราวนี้ มั่นใจว่าจะชนะใหญ่หรือไม่?”
หานซิ่นตอบชัดเจน “ฝ่าบาท ชนะนั้นชนะแน่ แต่จะตีซยงหนูให้พังในศึกเดียวเป็นไปไม่ได้ ฝีมือผู้บัญชาการถูกจำกัดด้วยกำลังแคว้น รบบนทุ่งหญ้ากับซยงหนู หากไม่มีทหารม้าก็ได้แต่ถูกตี เมื่อมีจึงใช้กลศึกและมีทางชนะใหญ่
“ชนเผ่าธนูม้ามาไปดุจลม เว้นแต่จะบุกลึกเข้าจงหยวนเอง บนทุ่งหญ้าพวกเขายืนอยู่ในจุดที่ไม่แพ้แต่แรก หากกระหม่อมมีทหารม้าหลายหมื่น คนหนึ่งมีม้าสามตัวหรือกระทั่งห้า และมีเสบียงอุดหนุนเพียงพอ ย่อมนำทัพบุกตรงเข้าทุ่งหญ้ากวาดล้างชาวหูได้ แต่…”