เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 ข้าคืออ๋องของชาวฉู่ โอรสสวรรค์แห่งจูเซี่ย
ลั่วหลิงค่อย ๆ อธิบายให้ลั่วซินเข้าใจใจตนเอง รวมถึงความข้องใจที่เขารู้ตัวบ้างไม่รู้ตัวบ้าง ลั่วซินฟังจนตาโต ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง รอยยิ้มสง่างามอย่างคนไม่ติดค้างสิ่งใดกลับมาบนใบหน้าเขาอีกครั้ง
ลั่วซินพักอยู่ระยะหนึ่ง ได้พูดคุยกับพี่ใหญ่ทุกวัน นี่เป็นช่วงเวลาที่ลั่วหลิงหาได้ยากว่าจะมีความสุขเช่นนี้ เขาเป็นประมุขตระกูลลั่ว มีฐานะศักดิ์สิทธิ์ แม้แต่ญาติจำนวนมากยังเงยมองด้วยความเคารพ ไม่อาจพูดกับเขาอย่างเสมอกัน ในเมืองที่เขาเฝ้ารักษาอย่างเงียบงันนี้ เขาเป็นผู้เดียวดายอย่างแท้จริง
มีเพียงลูกหลานสายตรงเหล่านี้ที่สนทนากับเขาได้ตามปกติ ดังคำที่กล่าวกันบ่อยว่า ‘เบื้องล่างรอยศักดิ์สิทธิ์ สรรพชีวิตเท่าเทียม’ สำหรับลูกหลานสายตรงก็เป็น ‘เบื้องล่างซู่อ๋อง ทุกคนเท่าเทียม’