กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตู้ชิวจวี๋ได้ยินเช่นนั้น ก็สำรวจของบนรถเข็นอีกครั้ง ก่อนยิ้มแล้วพูดว่า “ในเมื่อเจอกันแล้ว งั้นขายให้ฉันสักชุดสิ พวกเราก็เป็นคนหมู่บ้านเดียวกัน อุดหนุนกันก็สมควรอยู่แล้ว”
ต่งชุ่ยเอ๋อยิ้มบาง ๆ แล้วตอบว่า “ไม่ต้องหรอก พวกเราก็ใกล้ขายหมดแล้ว อย่าซื้อเพียงเพราะอยากอุดหนุนพวกเราเลย”
“พอดีฉันยังไม่ได้กินมื้อเช้าเลย เอามาให้ฉันชุดหนึ่งเถอะ”
ต่งชุ่ยเอ๋อไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงถามว่า “พวกเราขายข้าวปั้น ลองดูสิว่าอยากใส่อะไรข้างใน”
ตู้ชิวจวี๋มองกับข้าวตรงหน้าแล้วพูดว่า “ใส่มันฝอยกับไข่ดาวให้ฉันแล้วกัน”
“รับซอสเนื้อรสเผ็ดด้วยไหม”
ต่งชุ่ยเอ๋อเริ่มลงมือทำแล้ว ท่าทางคล่องแคล่วมาก