กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอได้ยินคำพูดของถังเว่ยหง ถังเว่ยจวินก็รู้สึกมืดฟ้ามัวดินไปชั่วขณะ
เขาก้าวเข้าไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึม มองน้องสาวแล้วถามทีละคำว่า “ตอนนั้นเธอก็รู้อยู่ชัด ๆ ว่าลักษณะงานเป็นยังไง แต่ยังคิดจะให้จิ้งซูไป ทำไม...เห็นว่าจิ้งซูบ้านฉันรังแกง่าย เลยอยากให้เธอไปทำงานที่โรงงานเครื่องจักรใช่ไหม คิดว่าต่อให้งานหนักแค่ไหน เหนื่อยแค่ไหน จิ้งซูของเราก็คงไม่พูดอะไร แล้วทำงานอยู่ที่นั่นอย่างสงบเสงี่ยมใช่ไหม”
ถังเว่ยจวินไม่ได้โง่ แค่คิดนิดเดียวก็เข้าใจประเด็นสำคัญแล้ว