กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 371 ปรับตัวและบ่นอุบ
พอโรลินพาหญิงสาวทั้งสามคนกับพวกหัวหน้าอัศวินเดินเข้าสู่ลานกว้าง ท่ามกลางฝูงจระเข้ยักษ์ตัวมหึมาที่ห้อมล้อมอยู่ ผู้คนก็พากันหลบไปอยู่สองข้างทางโดยอัตโนมัติราวกับคลื่นน้ำ เพื่อเปิดทางเดินกว้างขวางให้
สายตาของทุกคนจับจ้องมายังจุดนี้ แววตาเต็มไปด้วยความเคารพบูชาและความศรัทธาอันเปี่ยมล้นอย่างหาที่สุดไม่ได้
ส่วนคนที่ไม่ได้ร่วมทัพออกศึกและต้องอยู่เฝ้าฐาน ต่างก็เก็บงำความผิดหวังระคนจนใจในแววตาไว้ไม่อยู่
พอกลุ่มของโรลินก้าวขึ้นบันไดไปยืนตระหง่านอยู่บนแท่นสูง ลานกว้างที่เคยอึกทึกครึกโครมก็พลันเงียบกริบลงทันตา เงียบจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มหล่น
สายตาลุ่มลึกและเฉียบคมของโรลินดุจกระบี่คมกริบที่ชักออกจากฝัก ค่อยๆ กวาดมองไปทั่วทั้งบริเวณ