กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 156 การปรุงยาครั้งแรกของลู่เสวี่ย
โรลินได้ยินดังนั้นก็ได้สติแล้วส่ายหน้า “อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก พอดีเมื่อกี้ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าขวดแก้วใส่ยาของเราน่าจะไม่พอแล้วน่ะ”
“อ๊ะ... จริงด้วยสิคะ!” เอมี่พยักหน้ารับ สีหน้าเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ “ท่านพี่ ครั้งนี้เราเก็บพืชมนตร์มาเยอะขนาดนี้ ตอนนี้ไม่มีขวดแก้วเหลือพอจะใส่ยาที่ปรุงเสร็จแล้วเลยค่ะ”
ตอนนั้นเอง ลู่เสวี่ยเหลือบไปเห็นริมบึงจระเข้เข้าพอดี จู่ๆ เธอก็เกิดความคิดแวบขึ้นมา จึงชี้ไปทางริมบึงจระเข้ที่อยู่ไม่ไกล “ท่านพี่ คุณเอาดินเหนียวเนื้อละเอียดชุ่มน้ำพวกนั้นมาเผาทำขวดใส่ยาก็ได้นี่คะ”
“ดินแบบนี้ พอผ่านการเผาด้วยความร้อนสูงแล้วจะมั่นคงเป็นพิเศษเลยนะคะ”
“เผลอๆ จะสวยงามแล้วก็ทนทานกว่าขวดแก้วของเราด้วยซ้ำ...”