กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 136 ไปถึงจุดหมายและเริ่มวางกับดัก
พอกำชับเสร็จ โรลินก็นำทุกคนเดินลุยดงพืชรกทึบไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง ทุกย่างก้าวเป็นไปอย่างรอบคอบ ด้วยกลัวว่าจะไปรบกวนสัตว์อันตรายที่แอบซ่อนอยู่ในเงามืด...
แม้บนตัวพวกเธอจะมีแค่โล่ธาตุธรรมดาๆ แต่ก็กันการโจมตีของสัตว์ตัวเล็กๆ ส่วนใหญ่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
พอโล่ธาตุก่อตัวขึ้น แมลงมีพิษตัวจิ๋วจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งชนเข้ามาเหมือนแมงเม่าบินเข้ากองไฟ—
มีเสียงดังเปรี๊ยะๆ แผ่วเบาดังขึ้นเป็นระยะ คล้ายเม็ดฝนกระทบกระจก แต่ก็ไม่มีตัวไหนเจาะทะลุการป้องกันอันเหนียวแน่นนี้เข้ามาได้เลย
โรลินนำทุกคนเดินลัดเลาะอยู่ในป่าทึบไปอีกราวๆ สามสิบนาที—
จู่ๆ เขาก็ชะงักฝีเท้าลง แล้วยกไม้เท้าจอมเวทขึ้นสูงเป็นสัญญาณให้ทุกคนหยุดเดินทันที