กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 113 เสียงเรียกจากความหิวของจื่อหลิง
จื่อหลิงที่เกาะอยู่บนผนังหินดูหงอย ๆ แล้วบ่นกับตัวเองว่า “เฮ้อ น่าหงุดหงิดจริง ๆ ไม่รู้ต้องรออีกนานแค่ไหนกว่าจะกลายร่างเป็นมนุษย์ได้…”
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังคุยกันเสร็จ โรลินยังไม่ค่อยง่วง การพูดคุยครั้งนี้ทำให้เขาได้ความรู้ใหม่ ๆ ที่พวกผู้หญิงต่างค้นคว้ามาแบ่งปัน จนได้ประโยชน์ไปเต็ม ๆ…
ไม่นาน โรลินก็ค่อย ๆ หลับตาลง แล้วจมดิ่งเข้าสู่ห้วงฝัน!!
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน เสียงเรียกใส ๆ ของจื่อหลิงก็ค่อย ๆ แทรกเข้ามาในจิตสำนึกของโรลิน…
“นายท่าน ตื่นเร็ว ได้เวลาไปโลกใต้พิภพแล้ว!!” เสียงของจื่อหลิงชัดขึ้นเรื่อย ๆ แฝงความร้อนใจที่ปิดไม่มิด