ตอนที่ 103 ความอ่อนล้าหลังพันธนาการทาสวิญญาณสำเร็จ

ตอนที่ 103 ความอ่อนล้าหลังพันธนาการทาสวิญญาณสำเร็จ

ตอนที่ลู่เสวี่ยอุ้มไข่จระเข้ยักษ์ไว้ แล้วกำลังจะเริ่มลองดูนั้น—

โรลินก็เอ่ยเตือนขึ้นมาอีกครั้ง “เสี่ยวเสวี่ย ตอนที่เธอชักนำแก่นวิญญาณออกมาสักสายหนึ่ง ต้องระวังตัวให้มากเป็นพิเศษ อย่าใจร้อนเด็ดขาด จะได้ไม่กระทบกระเทือนถึงแก่นวิญญาณ”

ลู่เสวี่ยหุบยิ้มลงทันที แล้วพยักหน้ารับด้วยสีหน้าจริงจัง

เธอหลับตาทั้งสองข้างลงทันที จิตดิ่งลึกลงไปในส่วนลึกที่สุดของห้วงจิต ชักนำแก่นวิญญาณอันแผ่วเบาสายหนึ่งออกมาอย่างระมัดระวัง แล้วเริ่มวาดอักขระทาสวิญญาณอันลึกลับทีละเส้นอย่างช้าๆ และประณีต

เอมี่ ซ่างกวนโหรว และสาวใช้ทั้งสี่คนต่างกลั้นหายใจล้อมอยู่ข้างๆ เฝ้ามองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง...

เพียงชั่วครู่ ใบหน้าที่เคยมีเลือดฝาดของลู่เสวี่ยก็ค่อยๆ ซีดเผือดลง บนหน้าผากเริ่มมีเหงื่อเม็ดละเอียดผุดซึมออกมา